Menu

Windykacje

O windykacji i egzekucji komorniczej.

Zarzut dokonania zapłaty i potrąceń - oddalony sprzeciw dłużnika

zapanek

Dłużnicy czasem kombinują w sądzie, wnosząc sprzeciwy od nakazów zapłaty., W niektórych przypadkach jest to obliczone tylko na zyskanie więcej czasu zanim komornik z prawomocnym wyrokiem rozpocznie egzekucję. Jednak i w takich przypadkach nie należy lekceważyć argumentów dłużnika czyli pozwanego i merytorycznie odpowiadać na nie i wywodzić, dowodzić, bo nie wiadomo co sąd zrobi. Poniżej przykład z życia.

Uzasadnienie wyroku z 23 września 2010 Powód RG domagał się zasądzenia od pozwanego J Spółki Jawnej w Poznaniu kwoty 61 000zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 48800zł od 12 grudnia 2008r i od kwoty 12 200zł od 14 grudnia 2008r do dnia zapłaty, oraz obciążenia pozwanej kosztami procesu. Powód wskazał, iż na podstawie umowy powierniczego przelewu nabył wierzytelność w stosunku do pozwanej w kwocie żądanej pozwem . Podał, że wierzytelność ta wynika z umowy sprzedaży – o czym świadczą dołączone do pozwu faktury. Nakazem zapłaty z 2 marca 2010r Sąd uwzględnił żądanie pozwu. Z zachowaniem ustawowego terminu pozwana złożyła sprzeciw od tego nakazu – zaskarżając go w całości i domagając się oddalenia powództwa i obciążenia powoda kosztami postępowania.

Pozwana przyznała, iż dokonała zakupu od zbywcy wierzytelności towaru w postaci tarcicy dębowej – w związku z czym wystawione zostały dołączone do pozwu faktury . Wyjaśniła, że w związku ze współpracą z poprzedniczką prawną powoda rozliczenia dokonywane były w ten sposób że pozwana dokonywała przedpłat na zakup towaru a po dostarczeniu towaru dokonywała dopłaty. Zarzuciła iż należności których domaga się powód zostały zapłacone w następujący sposób – 20 11 2008r zapłaciła 14000zł – z czego 500zł jako dopłatę, a resztę jako przedpłatę, -24 li 2008r zapłaciła 17 000zł – tytułem przedpłaty -16 12 2008r zapłaciła 14 000zł jako dopłatę -23 12 2008r zapłaciła 16000zł jako dopłatę. W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał w całości żądanie pozwu .Odnosząc się do zarzutu zapłaty wyjaśnił że powołane przez pozwaną w sprzeciwie od nakazu zapłaty wpłaty były zaliczone na poczet innych faktur – a mianowicie faktur: 13/2008, 14 /2008, 15/2008 .Wskazał że twierdzenia pozwanej iż dokonywała przedpłat na poczet późniejszych płatności są sprzeczne z opisem wpłat wynikającym z wyciągu z rachunku bankowego. Nadto wskazał iż już po wytoczeniu powództwa pozwana przesłała mu oświadczenie z 09 02 2010r w którym chciała dokonać potrącenia własnej wierzytelności z wierzytelnościami powoda wynikającymi z faktur opisanych w pozwie – co świadczy o tym że dokonała niewłaściwego uznania długu Odnosząc się to tego stanowiska powoda pozwana oświadczyła iż zobowiązania wynikające z faktur 13, 14 i 15 z 2008r uregulowała innymi wpłatami we wcześniejszym okresie. Na poparcie swojego stanowiska wskazała iż gdyby te należności nie były zapłacone to zbywca wierzytelności nie dokonywałby dalszych sprzedaży na rzecz pozwanej spółki

Nadto pozwana zwróciła uwagę iż następna wpłata (po tych które opisano w sprzeciwie ) miała miejsca 22 stycznia 2009r i dotyczyła ona faktury późniejszej od tych których dotyczy pozew – tj faktury z 15 grudnia 2008r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny DO współpracowała w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej z pozwana spółką – sprzedając jej drewno. W związku ze współpracą wystawiała ona faktury – w oparciu o które dokonywane były między stronami rozliczenia. Zapłaty należności wynikających z faktur miały charakter gotówkowy lub bezgotówkowy – co wynikało z faktur. W związku z dokonaną sprzedażą w dniu 27 listopada 2008r wystawiła fakturę nr 281/2008r na kwotę 48 800zł .W treści faktury wskazano iż zapłata ma nastąpić przelewem w terminie 14 dni .Odbiór faktury potwierdził wspólnik pozwanej RW. Następnie w dniu 29 listopada 2008r DO wystawiła fakturę nr 29 /2008r na kwotę 12 000zł .W treści faktury wskazano iż zapłata ma nastąpić przelewem w terminie 14 dni .Odbiór faktury potwierdził wspólnik pozwanej RW. (okoliczności bezsporne) W 2008r pozwana przelewem bankowym dokonała na rzecz powódki następujących wpłat -20 11 2008r kwoty 14 000zł (z czego 500zł jako dopłatę) a resztę jako przedpłatę, -24 11 2008r zapłaciła 17 000zł – tytułem przedpłaty -16 12 2008r zapłaciła 14 000zł jako dopłatę -23 12 2008r zapłaciła 16 000zł jako dopłatę.

W dniu 5 stycznia 2010 r DO zawarła z powodem umowę powierniczego przelewu wierzytelności na podstawie której powód uprawniony jest do podejmowania czynności w celu odzyskania wierzytelności wynikających z faktur 28 /2008r i 2009r wystawionych w stosunku do pozwanej. W dniu 19 stycznia 2010r powód wystosował do pozwanej pismo w którym zawiadomił ją o cesji wierzytelności i jednocześnie wezwał do zapłaty należności, która była przedmiotem cesji W dniu 9 lutego 2010 r już po uzyskaniu informacji o cesji wierzytelności wspólnik pozwanej wystosował do powoda pismo w którym w którym złożył powodowi oświadczenie o potrąceniu – wskazując iż swoja wierzytelność potrąca z wierzytelnością jaką Pan G ma wobec Spółki a stwierdzoną fakturami VAT Nr 28/2008 z dnia 27 listopada 2008r wystawiona na kwotę 48 800zł brutto i Nr 29/2008 z dnia 29 listopada 2008r. wystawiona na kwotę 12 .200zł brutto.

Przedstawiony stan faktyczny w zakresie w jakim nie był on bezsporny Sąd ustalił na podstawie dokumentów : faktur 28 i 29 z 2008r k 134, cesji wierzytelności z 11.05.2010r, wezwania do zapłaty z 18.01.2010r wraz z dowodem przesłania przesyłką polecona k 7., Fakt sprzedaży drewna za które powód domaga się zapłaty wynika z dokumentów w postaci faktur nr 28 i 29 z 2008r . Pozwana nie kwestionowała faktu iż do transakcji których dotyczyły w/w faktury doszło i że otrzymała towar opisany w tych fakturach. Pozostałe w/w dokumenty Sąd przyjął jako wiarygodne dokumenty te nie były przez strony kwestionowane – co do ich autentyczności. Sąd nie dał wiary zeznaniom strony pozwanej iż wskazanymi w sprzeciwie wpłatami uregulowane były należności wynikające z faktur opisanych w pozwie . Okoliczność taka powinna być bowiem wykazana dokumentami – skoro zgodnie z twierdzeniami strony pozwanej zarówno faktury opisane w pozwie jak i faktury 13,14 i 15 z 2008r zostały zapłacone przelewem. Sąd uwzględnił dowód z przesłuchania strony pozwanej reprezentowanej przez JA jedynie częściowo – w zakresie dotyczącym zasady współpracy stron . W niewielkim zakresie przydatne okazały się zeznania świadków WL a także WF. świadkowie ci wskazali iż pozwana przekazywała powódce wpłaty gotówkowe – o ile zachodziła taka konieczność – ale wtedy wystawiana była faktura gotówkowa. Zeznania świadka DO Sąd przyjął za wiarygodne-— poza stwierdzeniami iż nie otrzymywała nigdy przedpłat na poczet przyszłych zakupów – jest to bowiem sprzeczne z zeznaniami dwóch pozostałych w/w świadków – którzy zeznali iż były przedpłaty (gotówkowe) Trzeba wskazać iż dla rozstrzygnięcia sprawy istotne było ustalenie czy poprzedniczka prawna powoda – DO wykonała zobowiązania w związku z którymi wystawione zostały dołączone do pozwu faktury, oraz czy należności wynikające z tych faktur zostały przez pozwaną zapłacone. Biorąc pod uwagę twierdzenia strony pozwanej, druga ze wskazanych wyżej okoliczności wymagała ustalenia czy opisane w sprzeciwie kwoty – przekazywane DO w formie przelewów bankowych – stanowiły zapłatę za faktury 28/2008 i 29 /2008 .Z tego względu bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy były zeznania świadków dotyczące tego iż miedzy stronami realizowane były przedpłaty gotówkowe – tj poprzez bezpośrednie przekazywanie pieniędzy – gdyż zarzut pozwanej dotyczy zapłaty należności przelewem Zgodnie z art. 6 kc strona powodowa winna wykazać iż wykonała zobowiązanie w związku z którym pozwany ma obowiązek spełnienia świadczenia wzajemnego. Ta okoliczność w sprawie została ustalona – była bezsporna.

Pozwany podnosząc zarzut zapłaty powinien go udowodnić. W ocenie Sądu dowody przedstawione przez stronę pozwaną celem wykazania zarzutu zapłaty nie pozwalają na ustalenie iż zapłata za faktury wymienione w pozwie nastąpiła. Przedstawione przez pozwaną przy sprzeciwie od nakazu zapłaty potwierdzenia wpłat z 20.11.2008, 24.11.2008, 16.12.2008 i 23. l2. 2008r nie są wystarczającym dowodem iż kwoty te stanowiły zapłatę za faktury 28 i 29 z 2008r. Opisy dotyczące w/w wpłat są ogólnikowe i nie wskazują jakich należności dotyczą. Wywód strony pozwanej dotyczący powyższych wpłat pozostaje w sprzeczności z treścią wystawionych w późniejszym terminie faktur – tj 27 i 29 listopada 2009r . Jeśli na poczet tych faktur miały być zaliczone wpłaty z 20 11 2008 i 24 11 2008r to nie jest zrozumiałe dlaczego pozwany potwierdził odbiór faktur z których wynikało iż do zapłaty w terminie 14 dni przelewem bankowym pozostają całe należności wynikające z tych faktur. Strona powodowa wskazała iż wpłaty wymienione w sprzeciwie zostały zaliczone na poczet faktur wcześniejszych – tj 13, 14 i 15 z 2008r . Do tego konkretnego stanowiska strona pozwana odniosła się jedynie ogólnikowo wskazuj iż w/w faktury zostały wcześniej już zapłacone. Przesłuchany w charakterze strony JA podał że faktur 13 14 i 15 z 2008r zostały zapłacone wcześniej – przelewem bankowym. Nie zostało jednak wskazane ani wykazane iż faktury te rzeczywiście zostały uregulowane innymi przelewami – co obciąża w procesie stronę pozwaną gdyż to ona dowodzi że prawidłowo wykonała swoje zobowiązanie .

Pozwana nie dysponuje prawidłowymi pokwitowaniami zapłaty (lub przedpłaty ) – tj takimi z których wynikałoby jakich faktur dotyczą, nie przedstawiła także zestawienia transakcji – obejmujących kwoty z faktur wystawionych i kwoty przekazane DO – co pozwoliłoby ustalić saldo transakcji. Ustalone zostało iż rozliczenia odbywały się wyłącznie w oparciu o wystawiane przez sprzedającą faktury – a skoro tak to wykazane zapłaty konkretnej faktury nie powinno nastręczać trudności. Pozwany wskazał iż następny przelew po przelewie z 23.12.2008 r miał miejsce 22.0l.2009r i dotyczył faktury nr 33/2008r z 15 12 2008r – a więc późniejszej niż faktury których dotyczy pozew. Wskazując na te okoliczności pozwana twierdziła iż są one dowodem na okoliczność że wpłaty opisane w sprzeciwie muszą dotyczyć faktur 28 i 29 z 2008r, a nadto podnosiła iż faktury nr 28 i 29 nie zostałby zapłacone to DO nie kontynuowałaby współpracy w pozwaną. W ocenie sądu argumenty te nie są wystarczającym dowodem w celu wykazania zarzutu zapłaty. DO wyjaśniła iż mimo braku płatności kontynuowała współpracę z pozwaną gdyż deklarowała ona zapłatę i wskazywała że jej kontrahenci także opóźniają się płatnościami – i także wytłumaczenie można uznać za przekonujące. Także fakt uregulowania późniejszej faktury nr 33 z 2008r nie jest wystarczającym dowodem iż zapłacone wstały też faktury wcześniejsze – przy czym można zauważyć że wpłata z 22.01.2009r nie budzi żadnych wątpliwości, gdyż jest przez pozwana prawidłowo opisana.

Sąd stoi na stanowisku iż skoro pozwany twierdzi iż należności za faktury 28 i 29 z 2008 r a także 13 i 14 i 15 z 2008r uregulował przelewem to winien to udowodnić za pomocą dokumentów – co nie nastąpiło w niniejszym procesie. Strona powodowa przedstawiło natomiast dokument w postaci skierowanego do powoda oświadczenia strony pozwanej z 09 lutego 2010r (k 37). W piśmie tym strona pozwana składa o które do potrącenia wierzytelności – co miało doprowadzić do wygaśnięcia wierzytelności które w drodze powierniczego przelewu wierzytelności nabył powód. Oświadczenie dokładnie precyzuje iż dotyczy wierzytelności wynikających z faktur opisanych przez powoda w pozwie. W niniejszym procesie pozwany nie podnosił zarzutu potrącenia ani wygaśnięcia wierzytelności z powodu potrącenia .Można jednak stwierdzić, iż oświadczenie z 09 lutego 2010r zawiera oświadczenie wiedzy strony pozwanej o tym że wierzytelności wynikające z faktur 28/2008r i 29 /2008r w dacie złożenia tego oświadczenie istniały i przysługiwały stronie powodowej

Sąd zważył co następuje: Legitymacja czynna powoda do dochodzenia należności (przysługująca pierwotnie DO ) wynika z dołączone do pozwu umowy powierniczego przelewu wierzytelności z 05.01. 2010r – a to zgodnie z art. 509 par 1 i 2 Żądanie zapłaty wynika z umowy sprzedaży i znajduje uzasadnienie w treści art. 535 kc zgodnie z którym kupujący zobowiązany jest do zapłaty ceny nabycia towaru. Fakt zawarcia umowy sprzedaży nie może budzić wątpliwości – był w sprawie niesporny. Jak wynika z ustaleń pozwana nie udowodniła iż wykonała swoje zobowiązanie polegające na obowiązku zapłaty ceny Z tego względu, na mocy powołanego przepisu Sąd w całości uwzględnił żądanie zapłaty. o obowiązku zapłaty odsetek orzeczono zgodnie z art. 481 par 1 i 2 kpc – ustalając datę wymagalności należności na podstawie zawartych w fakturach zapisów o terminach zapłaty o kosztach proce orzeczono z godnie z art. 98 kpc – złożył się nie wpis od pozwu (3050zł ) i koszty zastępstwa procesowego

© Windykacje
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci